Voor de leeuwen

Na tien weken lang een cursus Nederlands ondersteund met Gebaren (NmG) gevolgd te hebben, zou je verwachten dat ik dit op één of andere manier toe zou kunnen passen. Alweer ben ik druk aan het werk in de Brixx. Er komt een slechthorend/doof stel binnen. De vrouw gaat fanatiek op zoek naar het voor haar perfecte tasje. De man wil mij wat vragen. Hij wijst naar zijn riem. "ja zeg ik, we hebben riemen" Ondertussen loop ik al richting de riemen. "Nee" zegt de man, en wijst weer naar zijn eigen riem. "Ja, witte riemen hebben we ook" antwoord ik. Pas 3 misverstanden later begint er een lichtje te branden, de man wil helemaal geen riem, hij wil een gaatje in zijn eigen riem erbij. Ja, dat kan ik voor u doen en nee, dat kost niets. Waarom gebaar ik niets? vraag ik me af. "Één of twee gaatjes?" vraag ik. Terwijl ik de gaatjes in de riem prik, denk ik bij mezelf dat ik dit toch wel iets beter aan had kunnen pakken. Rustig blijven, duidelijk praten zodat de man mijn mond kan zien en gebruik maken van gebaren. Allemaal niet toegepast. Wat zou het gebaar voor tasje zijn? en dat voor riem? Denk ik bij mezelf. De gaatjes zijn klaar, ik geef de riem aan de man en maak het gebaar voor alsjeblieft. Hé hé dat is gelukt, toch nog een gebaar gebruikt. De man glimlacht, en zegt/gebaart top!