Het winkelalarm gaat af. Het is net alsof een vrachtwagen achteruit de winkel in rijdt. De schuldige mevrouw staat verbaasd naar het tasje te kijken dat ze in haar handen heeft. 'Rustig maar mevrouw' roep ik naar voren 'hij piept al als u binnen een straal van 2 meter bent met een product'. Dit is de dagelijkse gang van zaken. Een akelig schelle piep, waarbij gehoorbeschadiging oplopen geen uitzondering is. De oorzaak hiervan kan zijn: een product uit een andere winkel, iemand die te dicht in de buurt staat met een tas of gewoon helemaal niets. Dat het winkelalarm afgaat omdat er iets gestolen wordt heb ik in mijn meer dan twee jaar durende carriere als tassenverkoopster nog niet meegemaakt. Dieven zorgen er namelijk wel voor dat ze niet piepen. Ze nemen een schaar mee of een koeltas en dat tasje meepikken is zo gepiept. Als het winkelalarm afgaat, ga ik er dan ook direct vanuit dat het een goudeerlijk persoon betreft. De reacties van mensen op het alarm zijn te verdelen in vier categorieen: nonchalant 'ow goh, was ik dat?', verontschuldigen 'dat was ik, sorry hoor', schrik/verbazing 'help! hij hij piept' of negeren. Vooral deze laatste categorie verbaasd mij dan weer, hoe kun je in vredesnaam bij een piep van 90 dB zonder blikken of blozen naar binnen of naar buiten lopen. Misschien dat deze categorie personen toch verdacht is?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten