Fanatisme

Gehaast stap ik in de auto, ik wil nu echt gaan. Te laat komen gaat ons vandaag niet gebeuren. We zijn nog niet compleet. Licht geïrriteerd wurm ik mijn telefoon uit m’n broekzak, de sneltoets meest gedraaide nummers wordt ingedrukt en hij gaat over. ‘Hoi Klassie’ zegt de slaperige stem aan de andere kant van de lijn. ‘Waar ben je?’ vraag
ik met een ietwat ongerust gevoel in mijn onderbuik. ‘Op station Zwolle’ luidt het antwoord. Mooizo, dan gaat het helemaal goed komen vandaag.

Er staat een sportieve onderneming op de planning. Het vergt iets andere kwaliteiten dan een vereniging draaiende houden maar wordt met net zo veel enthousiasme aangepakt. Nou ja, niet als ik naar de gezichten van mijn medebestuurders kijk. Mijn voorstel om mee te doen met de stepestafette werd met weinig gejuich ontvangen. Maar ik ben er helemaal klaar voor. We gaan naar Nijmegen om vanaf daar naar Eindhoven te steppen. Honderd kilometer.

Bij het startpunt kijken we onze ogen uit. We blijken op het Nederlands Studentenkampioenschap steppen te zijn beland. Verbaasd kijken we naar de aerodynamische pakjes met sponsorbedrukking. Opgepoetste steps worden uit de auto gehaald en banden nog eens opgepompt. Walkietalkies worden getest en de benen gestreched. Deze estafette is iets serieuzer dan verwacht. Desondanks denken ook wij in spijkerbroek en op sneakertjes een heel end te komen. We hebben besloten om het maar niet al te fanatiek aan te pakken en er een lekker dagje van te maken.

Na één etappe is het tij gekeerd. Tactische tips worden uitgewisseld. Flesjes water zijn niet aan te slepen. En in de auto wordt er gelachen om de slechte prestaties van anderen. Bij de finish is de autogroep zelfs langzamer dan de stepper. Al schreeuwend en springend rennen we door het winkelend publiek om de finish mee te maken. Er worden een paar goeie high fives uitgedeeld en een welverdiend biertje mag gedronken worden. De gesponsorde pakjes konden we helaas niet bijhouden. Wel zijn we tweede geworden van alle besturen. Terwijl de adrenaline nog door ons lichaam giert nemen we een besluit. Volgend jaar komen we terug. Sneller en beter.