Na een weekend vol rennen, vliegen, springen zit ik in de trein. Zaterdag ben ik vertrokken richting het zuiden. Nou ja voor mij was het al heel zuidelijk, anderen zullen het bestempelen als het midden en westen van het land. Eerst naar Zwolle, daar cavia's en caviapaleisjes bekijken met een wijntje erbij. De volgende ochtend weer vroeg op voor de echte beproeving. De trein halen, over stappen op het juiste station, niet vergeten in de juiste trein te gaan zitten en essentieel om bij het juiste station uit te stappen. Missie volbracht. Huisje bekijken, koffie drinken en natuurlijk moet er gewinkeld worden. Fietsen door Amsterdam is toch een hele opgave en dat terwijl ik dacht een geoefende fietsster te zijn. Overal brommers, polities, ambulances, gladheid op steile bruggen en vreemde stoplichtconstructies. We zijn op weg naar de Kalverstraat, de trekpleister van Nederland. Broodje eten, H&M, ZARA, etc. etc. Denk je alle winkels gehad te hebben, gaan we toch nog even terug naar de H&M "Waar is dat truitje nou gebleven?" Roept mijn metgezel terwijl ze als een wervelwind de winkel doorstoomt. Dan weer op de fiets terug, ketting er af, ketting er weer op en weer door. Avondeten en als de wiedeweerga naar de trein, het kan allemaal precies.
Ik geniet, het was een heerlijk weekend. Maar nu geniet ik nog meer. Ik zit in de stiltecoupe. Met alleen het geluid van het suizen van de trein ben ik op weg naar het vredige noorden.
